Co to jest choroba wdowia, czyli zespół Kehrera

Choroba wdowia, inaczej zwana zespołem Kehrera dotyka głownie kobiety. Nie jest to w rzeczywistości choroba, ale raczej zespół objawów będących skutkiem niezaspokojonych potrzeb seksualnych.

choroba wdowia Shutterstock.com

Spis treści

Choroba wdowia (Zespół Kehrera) - czym jest i u kogo występuje

Zespół Kehrera występuje wyłącznie u kobiet. Został nazwany chorobą wdowią z tego względu, że zaobserwowano go głównie u kobiet o prawidłowo rozwiniętym libido, które z powodu utraty partnera (śmierć, rozwód, separacja) nie mogły prowadzić regularnego życia seksualnego. Oprócz tego dotyka młodych kobiet, które niedawno rozpoczęły współżycie i nie mają stałego partnera, ale też u pań, które czują się niezaspokojone przez swoich aktualnych partnerów. Niemożność zaspokojenia swoich potrzeb, brak regularnych orgazmów wpływa negatywnie na psychikę kobiet, ale także objawia się dolegliwościami fizycznymi.

Czy brak seksu może być przyczyną choroby wdowiej?

Prawdopodobnie nie zaskoczymy tutaj nikogo pisząc, że zaspokojenie potrzeb seksualnych jest ważne dla ogólnej kondycji organizmu. Jednak ilość seksu, jaką dana osoba uprawia, zmienia się w ciągu jej życia. Nie ma czegoś takiego jak „zalecana ilość seksu”, tak jak zalecana dzienna dawka witamin i brak seksu przez długi czas u większości ludzi nie powinien mieć negatywnych skutków ubocznych. To, jak często dana osoba uprawia seks zmienia się od czasu do czasu, w zależności od wieku, wahań popędu seksualnego i stanu związku. Dla wielu ludzi życie bez seksu jest w pełni satysfakcjonujące. Według niedawnych amerykańskich badań 15,2% mężczyzn i 26,7% kobiet stwierdziło, że nie uprawiało seksu w ciągu ostatniego roku, a 8,7% mężczyzn i 17,5% kobiet zadeklarowało, że nie uprawiało seksu przez co najmniej 5 lat. Okazało się, że grupa nieuprawiająca seksu miała bardzo podobny poziom zadowolenia z życia, jak grupa prowadząca regularne życie seksualne.

SPRAWDŹ TEŻ: Dlaczego ona unika seksu?

Choroba wdowia (Zespół Kehrera) – przyczyny

Różnice w temperamencie.

Zespół Kehrera związany z niezaspokojeniem kobiety nie musi być skutkiem jakichś tragicznych okoliczności, rozstania czy rozwodu. Może się zdarzyć w związkach, które na pozór prowadzą normalne życie seksualne, ale z powodu różnic w temperamentach kobieta nie jest usatysfakcjonowana. Dla niej pożądany byłby seks kilka razy w tygodniu, a partnerowi wystarczy kilka razy w miesiącu.

Konflikt.

Trudne relacje partnerskie przekładają się zazwyczaj (zwłaszcza w przypadku kobiet) na niechęć do seksu. Czasem, nawet jeśli dochodzi do współżycia, to u kobiety pojawia się blokada przed odpuszczeniem sobie, rozluźnieniem się, bez czego orgazm jest niemożliwy i nie dochodzi do rozładowania napięcia. Niektóre kobiety „karzą” partnera brakiem orgazmu. To jeszcze bardziej napędza konflikty, tworząc błędne koło, z którego niełatwo wyjść.

Brak dobrej komunikacji seksualnej.

Partner porusza się w seksie z partnerką po omacku, nie wie jak sprawić, aby ona miała z tego satysfakcję, z jakichś powodów nie umieją rozmawiać o własnych potrzebach i oczekiwaniach względem siebie. Nigdy tego nie robili, są skrępowani, nie widzą, jak w ogóle zacząć taką rozmowę bez sprawiania przykrości partnerowi.

Przyczyny chorobowe.

Partner może być mniej sprawny seksualnie z powodu jakiejś chwilowej, lub przewlekłej choroby. Tutaj katalog możliwych przyczyn jest szeroki: przewlekły stres, choroba serca, zaburzenia urologiczne, cukrzyca, uzależnienia czy depresja. Oczywiście, nie musimy chyba dodawać, że w tej sytuacji partner powinien znajdować się pod kontrolą lekarza, a w rozmowie ze specjalistą, opisując objawy choroby powinien poinformować o problemach z seksem.

Choroba wdowia (Zespół Kehrera) – charakterystyczne objawy

Choroba wdowia bywa czasami nazywana zespołem pięciu objawów, ponieważ manifestuje się charakterystycznymi objawami fizycznymi. Wcześniej jednak pojawiają się objawy przypominające zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS), czyli nadmierne napięcie nerwowe, złe samopoczucie, rozdrażnienie, ospałość.

Zespół Kehrera dotyczy konkretnie narządów miednicy małej i przejawia się następująco:

  • bóle podbrzusza w okolicy lędźwiowo krzyżowej
  • żylaki sromu, odbytu, ud, podudzi
  • świąd okolic waginalnych, upławy kojarzące się z infekcją
  • obrzęk macicy, zaburzenia menstruacji, zaburzenia wydzielania naturalnego śluzu
  • bolesne skurcze więzadeł krzyżowo-macicznych.

DOBRZE WIEDZIEĆ: Na czym polega suchość pochwy i jak sobie z tym poradzić? 

Sposób postępowania przy zespole Kehrera

Trudno mówić o leczeniu czegoś, co nie jest klasyczną chorobą. W większości wypadków wystarczy podjęcie satysfakcjonującego życia seksualnego. Jednak w przypadku kobiet łatwiej powiedzieć, niż zrobić. Jeśli jesteśmy w związku, w którym partner po prostu nie umie zaspokoić kobiety i przyczyną są sprawy nieprawidłowej techniki seksualnej, to rozwiązaniem będzie z pewnością wizyta u dobrego seksuologa terapeuty.

Nie, nawet nie po leki, ani nie dlatego że coś z wami jest nie w porządku. Po prostu, gdy przez długi czas w związku trwają wzajemne niedomówienia i niewyrażone pretensje, trudno jest tak nagle rozpocząć taką rozmowę. Dlatego pomocny jest wtedy udział doświadczonej i neutralnej osoby trzeciej. Przy wyborze specjalisty dobrze jest uważnie przejrzeć opinie na jego temat, na przykład na Znany Lekarz, bo porada dobrego seksuologa może mieć kluczowe znaczenie dla związku i zadecydować nie tylko o tym, czy objawy choroby wdowiej ustąpią, ale też o tym, czy związek przetrwa, czy nie.

Jeśli kobieta cierpiąca na zespół Kehrera jest samotna i dopiero szuka partnera, również warto rozważyć wizytę u specjalisty, ponieważ oprócz objawów czysto fizycznych z pewnością występuje również problem psychologiczny – lęk, czy nawet opór przed wejściem w nową relację seksualną.

ZOBACZ TEŻ: 9 mitów na temat seksu

Korzyści z masturbacji przy objawach choroby wdowiej

W przypadku kobiet samotnych, albo takich, które są w relacji z partnerem, który po prostu nie jest w stanie zaspokoić ich potrzeb rozwiązaniem będzie autostymulacja, czyli po prostu masturbacja. Chociaż masturbacja może kolidować z niektórymi naukami religijnymi, „seks solo” rzadko ma negatywne konsekwencje.

Masturbacja, czyli osiąganie orgazmu poprzez stymulowanie miejsc erogennych na ciele (głównie łechtaczki, chociaż nie tylko) może złagodzić napięcie seksualne i zmniejszyć stres. Daje przyjemność, sprzyja dobremu nastrojowi i dobremu zasypianiu. Masturbacja może nawet być zdrową częścią życia seksualnego pary, może zwiększyć intymność z partnerem, a nawet pomóc parom, które cierpią z powodu różnic w temperamencie.

Choroba wdowia a gadżety seksualne

Gadżety seksualne, wibratory, dildo itp. są używane chętnie przez osoby, które nie uskarżają się na żadne problemy, tylko chcą po prostu poszerzyć obszar doznań seksualnych. Tym bardziej mogą z nich skorzystać kobiety, które nie mogą osiągnąć satysfakcji poprzez regularne stosunki z partnerem. Ogólnie rzecz biorąc, pary, które mogą odkrywać nowe sposoby intymności — w tym wypróbować jedną lub więcej zabawek erotycznych — zwykle lepiej radzą sobie pod względem utrzymania pasji i pożądania (oprócz satysfakcji ze związku) na dłuższą metę. Używanie zabawek może poprawić relację tych, którzy są otwarci i szanują nawzajem swoje granice.

Oczywiście wielu mężczyzn ma problem z gadżetami. Przekonanie, że „używanie zabawki erotycznej oznacza, że nie jestem wystarczająco dobrym kochankiem dla partnerki”, jest jednym z najczęstszych nieporozumień na temat zabawek erotycznych. Zanim zaczniemy przeglądać Internet w poszukiwaniu gadżetu dla siebie (a może też i dla partnera) warto wcześniej pogadać o naszym podejściu do sprawy i rozwiać kilka mitów. Edukacja zawsze pomaga. Uświadomienie sobie, że większość kobiet osiąga orgazm nie poprzez stymulację pochwy, tylko poprzez stymulację łechtaczki powinno wystarczyć, aby zainwestować w zabawkę erotyczną.

Należy też pamiętać koniecznie o odpowiedniej ilości lubrykantów, ze względu na to, że jednym z objawów choroby wdowiej jest niewystarczające nawilżenie pochwy.

REKLAMA