Jakie są objawy załamania nerwowego

Załamanie nerwowe to termin opisujący stan, w którym chwilowo nie jesteśmy w stanie normalnie funkcjonować w codziennym życiu. Na ogół występuje wtedy, gdy jesteśmy fizycznie i emocjonalnie przytłoczeni sytuacją życiową. Może być wynikiem jednego zdarzenia, albo przedłużającego się stresu.

załamanie nerwowe, depresja shutterstock.com

  1. Czym jest załamanie nerwowe
  2. Objawy załamania nerwowego
  3. Co może być przyczyną załamania nerwowego
  4. Co powinieneś zrobić, kiedy cierpisz na załamanie nerwowe
  5. Jakie zmiany stylu życia pomogą uporać się z załamaniem nerwowym

Czym jest załamanie nerwowe

Załamanie nerwowe lub załamanie psychiczne to termin używany do opisania intensywnego stresu psychicznego, który pojawia się nagle. W tym okresie nie jesteś w stanie normalnie funkcjonować na co dzień. Załamanie nerwowe nie jest terminem medycznym ani nie wskazuje na konkretną chorobę psychiczną. Ale to nie znaczy, że jest to normalna lub zdrowa reakcja na stres. To, co niektórzy nazywają załamaniem nerwowym, może wskazywać na ukryty problem ze zdrowiem psychicznym, który wymaga uwagi, taki jak depresja lub lęk. Nie ma jednej uzgodnionej definicji, ale wielu specjalistów używa tego terminu do opisywania intensywnych objawów stresu i niemożności radzenia sobie z wyzwaniami życiowymi.

Objawy załamania nerwowego

Oznaki tak zwanego załamania nerwowego różnią się w zależności od osoby i zależą od przyczyny. Obserwuje się również zależność objawów od danej kultury, w której osoba została wychowana. Są kultury, w których obowiązuje daleko idąca powściągliwość i wtedy objawy mogą być niemal niezauważalne dla otoczenia. W innych, bardziej ekspresyjnych kulturach, te sygnały mogą być bardziej nasilone i wyraźne. Objawy mogą być: fizyczne, psychologiczne, behawioralne (przejawiać się w postaci specyficznych zachowań) i występować łącznie, albo pojedynczo.

Do charakterystycznych sygnałów, że możesz mieć załamanie nerwowe zaliczamy:

Objawy depresyjne, takie jak:

  • dręczący smutek i poczucie, że przyszłość maluje się w czarnych barwach
  • poczucie winy i wstydu, przeżuwanie własnych porażek
  • zmęczenie, brak sił i energii
  • spadek zainteresowania rzeczami, które do tej pory sprawiały przyjemność
  • myśli o śmierci, autodestrukcja

Objawy lękowe, takie jak:

  • spięte ciało
  • zdenerwowanie, niepokój pozbawiony wyraźnej przyczyny
  • drażliwość
  • pocenie się, wilgotne dłonie
  • bóle, lub zawroty głowy
  • problemy żołądkowe, rozwolnienie
  • bezsenność

Ataki paniki, takie jak:

  • śmiertelne przerażenie, poczucie, że się za chwile umrze
  • duszności
  • drżenie rąk
  • przyśpieszone tętno, kołatanie serca

Objawy stresu pourazowego (PTSD), takie jak:

  • natrętne myśli, krążące wokół stresującego zdarzenia, koszmary senne z tym związane
  • unikanie miejsc lub sytuacji, które kojarzą się z danym przeżyciem
  • dręczące poczucie winy, lub wstydu związane ze swoją rolą w traumatycznej sytuacji
  • zachowania autodestrukcyjne (nadmierne używanie substancji, zbyt szybka jazda samochodem, itp.)
  • ekstremalne wahania nastroju
  • halucynacje wzrokowe lub słuchowe
  • podejrzliwość, przeświadczenie, że jesteśmy obserwowani, podsłuchiwani, czy śledzeni

Izolowanie się, czyli:

  • unikanie kontaktów z rodziną i przyjaciółmi
  • odrzucanie wszelkich form zaangażowania
  • zaniedbywanie się - niezmienianie ubrań, brak higieny osobistej, zaniechanie sprzątania wokół siebie
  • zaniedbywanie obowiązków w pracy
  • zamknięcie się w swoim domu

Co może być przyczyną załamania nerwowego

Załamanie psychiczne jest na ogół wywołane zbyt dużym stresem, z którym dana osoba sobie nie radzi. Przy czym jest to kwestia bardzo indywidualna i ta sama sytuacja może wywołać skrajnie różne reakcje u różnych osób, co można było zaobserwować u ofiar masowych katastrof. To, co jednych mobilizuje do działania, innych może pozbawić sił psychicznych. Różnice też widać u jednej osoby, w zależności od jej aktualnego stanu. Osobista lub rodzinna historia chorób psychicznych może zwiększać ryzyko wystąpienia załamania nerwowego. Może również przyczynić się do tego brak silnego wsparcia społecznego. Dlatego tak trudno jest przewidzieć ludzkie reakcje na zdarzenia.

Niemniej można się pokusić o sporządzenie listy potencjalnych wyzwalaczy załamania nerwowego.

Do nich zaliczamy:

  • uraz, chorobę, które utrudniają codzienne funkcjonowanie, albo sprawiły, że dana osoba miała wrażenie, że "otarła się o śmierć"
  • niedawne traumatyczne wydarzenie, takie jak śmierć bliskiej osoby
  • przewlekły stres w pracy lub szkole spowodowany na przykład mobbingiem, molestowaniem, lub zadaniami ponad siły
  • rozwód
    zwolnienie z pracy
  • bycie ofiarą przemocy, lub dyskryminacji
  • bankructwo
  • poważna zmiana w życiu, taka jak przeprowadzka
  • przewlekłe schorzenia

Co powinieneś zrobić, kiedy cierpisz na załamanie nerwowe

Jeśli sam u siebie dostrzegasz objawy wyżej opisane, albo widzisz takie sygnały u bliskiej osoby, konieczna będzie wizyta u lekarza, najlepiej psychiatry, do którego można się zgłosić bez skierowania, albo do lekarza pierwszego kontaktu. Być może konieczne będzie przeprowadzenie dokładniejszego badania, aby upewnić się, że nie istnieją inne czynniki, które mogą wpływać na stan psychiczny. Leczenie może obejmować psychoterapię oraz farmakoterapię.

Jednym z powszechnie stosowanych rodzajów psychoterapii jest terapia poznawczo-behawioralna, która okazuje się skuteczna w leczeniu stanów lękowych, depresji i innych problemów psychicznych. Polega ona, najogólniej rzecz biorąc, na identyfikowaniu szkodliwych wzorców myślowych i zastępowania ich zdrowszymi, nauczeniu się wychwytywania tzw. wyzwalaczy złego nastroju, a także na ćwiczeniu umiejętności radzenia sobie z objawami.

Jeśli chodzi o farmakoterapię lekarz może zapisać leki przeciwdepresyjne, lub przeciwlękowe. Działają one poprzez równoważenie pewnych substancji chemicznych w mózgu zwanych neuroprzekaźnikami. Najpopularniejsze leki przeciwdepresyjne to tak zwane SSRI. Ich działanie polega na powstrzymywaniu rozkładu serotoniny, czyli w efekcie w organizmie zostaje więcej serotoniny odpowiedzialnej za dobre samopoczucie.

Jakie zmiany stylu życia pomogą uporać się z załamaniem nerwowym

Oprócz wyżej opisanych zaleceń prawdopodobnie pomoże zmiana stylu życia. Oto co można zrobić samemu, aby złagodzić objawy załamania nerwowego.

  • Pilnuj higieny snu. Staraj się spać co najmniej 7 godzin dziennie, wypracuj wieczorny rytuał ułatwiający zasypianie, usuń sprzęt elektroniczny z sypialni
  • Unikaj kofeiny. Może ona pogorszyć objawy, wywoływać nadmierne pobudzenie, podenerwowanie i niepokój, a także zakłócić sen
  • Unikaj alkoholu. Pozornie tylko uspokaja, relaksuje i rozwesela. Niestety na dłuższa metę działa depresyjnie
  • Ćwicz - regularne ćwiczenia mają udowodnione działanie poprawiające stan psychiczny, sprzyjają łagodzeniu stresu oraz poprawiają jakość nocnego wypoczynku
  • Pilnuj zdrowej pełnowartościowej diety, w skład której powinny wchodzić świeże owoce i warzywa, produkty pełnoziarniste, rośliny strączkowe, orzechy i nasiona, chude białko
  • Wypróbuj naturalne metody łagodzenia stresu, takie jak joga, masaż, akupunktura, ćwiczenia oddechowe
  • Dbaj o to, aby dni miały uporządkowaną strukturę, rób plany i harmonogramy, bo to wpływa niezwykle uspokajająco na naszą psychikę.
REKLAMA