[ X ]

Kontynuując korzystanie z naszej strony internetowej (również poprzez zamknięcie tego komunikatu), wyrażasz zgodę na przetwarzanie Twoich danych osobowych na zasadach wskazanych w "Polityce prywatności"

Kontynuuj przeglądanie

REKLAMA
REKLAMA
PODZIEL SIĘ



OCEŃ
4.0

Typy szefów - jak radzić sobie z trudnym przełożonym?

typy szefów, awans, kariera Często gęsto szef każe traktować się jak król, ale daleko mu do królewskich manier.

Urodzony przywódca

Wybitnie inteligentny. Nie ma dla niego problemów nie do rozwiązania. Zna odpowiedź na wszystkie pytania, ale rzadko ma czas i cierpliwość, żeby cię wysłuchać. Niemniej lubi ludzi, najlepszy dowód, że pojawia się zazwyczaj w otoczeniu własnej świty. Ciągle aktywny, doprowadza do końca swoje zamierzenia, nie toleruje usprawiedliwień, więc nie licz na pobłażliwość, gdy popełnisz błąd. Albo będziesz żył – bo dobrze się spiszesz, albo poniesiesz niechybną śmierć na polu pracy. Przywódca ma wiele cennych zalet. Nigdy nie ucieka od odpowiedzialności, nie wpada w furię ani w depresję. Można zawsze na niego liczyć. On nigdy nie zawiedzie.

Strategia: Dobrze jest zaprezentować się od razu jako osoba równie inteligentna i błyskotliwa. Nie miej jednak wygórowanych ambicji, jeśli chodzi o budowanie własnej sfery wpływów. Pamiętaj, że słońce może być tylko jedno. Zostań członkiem świty własnego szefa, zdobądź jego zaufanie i staraj się dochować mu wierności. On potrafi to docenić.

REKLAMA

Jak stać się szefem: 7 kroków do awansu

As jednego rozdania

Stał się szefem w konkretnej sytuacji. Na przykład w czasie recesji trzeba było zwolnić 30% załogi, a on akurat do tego najlepiej się nadawał. Doskonale wywiązał się z tego zadania, odchudził personel, zmniejszył koszty, firma zaczęła przynosić zyski i... Okazuje się, że szef nie radzi sobie z zarządzaniem w nowej sytuacji: ludzie nie wypełniają swoich obowiązków lub nie znają ich dokładnie, spóźniają się z terminami, atmosfera w pracy jest przepełniona wzajemnymi intrygami i oskarżeniami. On jednak tak bardzo polubił być szefem, że za nic na świecie nie chce przekazać pałeczki komuś innemu.

Strategia: Znajdź najbardziej wpływową osobę spośród własnego grona (w przyszłości to ona zajmie miejsce dotychczasowego lidera). Razem stwórzcie spójną koalicję i wykazujcie się dobrą współpracą. Zadbajcie o to, aby przełożony Asa dowiadywał się na bieżąco o efektach pracy waszej grupy. Rezultaty muszą być wymierne i jednoznacznie przypisane wam. Jednocześnie należy dawać owemu przełożonemu do zrozumienia, jak bardzo wasz obecny szef przeszkadza i utrudnia konstruktywne działania. Eliminując z gry Asa, należy zachować konsekwencję, jednomyślność i bezwzględność.

Prezes zjednoczenia

Jednoosobowo wyznacza cele działalności firmy i nadzoruje ich realizację. Nie rozmawia z podwładnymi osobiście – najczęściej przez sekretarkę rozsyła listy ze służbowymi poleceniami. Cechą najbardziej charakterystyczną jego władzy są szybko zmieniające się sekretarki. Kryteria ich doboru są zawsze takie same: wiek do 30 lat, długie nogi i paznokcie, doskonała umiejętność parzenia kawy oraz całkowita dyspozycyjność. Trudno liczyć na jego uznanie, możesz natomiast być pewnym, że za najmniejszy błąd nie dostaniesz premii, nie pojedziesz na urlop lub pożegnają się z tobą (poprzez sekretarkę, oczywiście).

Strategia: Nie rzucaj się w oczy. Przy czym równie szkodliwe jest zarówno niedopełnianie obowiązków, jak też wręcz przeciwnie, zbyt doskonałe ich wypełnianie. Przy każdej okazji komplementuj fachowość i inteligencję Pana Prezesa. Nie możesz jednak zbytnio się zaprzyjaźnić, bo natychmiast staniesz się osobą podejrzaną. Ostrzegamy, że najgorsze, co mogłoby ci przyjść do głowy, to podrywanie jego sekretarki. Nie radzimy nawet patrzeć w jej stronę dłużej niż 0,7 sekundy.

Przyjaciel człowieka

Lubi wszystkich, każdemu służy radą, zawsze gotowy udzielić duchowego wsparcia lub pomocy. Doskonale orientuje się, jakie są mocne i słabe strony pracowników i tak przydziela zadania, żeby każdy mógł się wykazać. Za dobrą pracę możesz spodziewać się nagrody; jeśli nie materialnej, to przynajmniej słowa uznania, dyplomu lub pochwały z wpisaniem do akt. Jeśli musi kogoś ukarać, bardzo to przeżywa. Czuje się w obowiązku długo i wnikliwie uzasadniać swoje negatywne decyzje. Pracując z nim, możesz liczyć na wspólne kolacje biznesowe, piwo po pracy, a wszystko to na koszt firmy. W zamian za to oczekuje lojalności, zgadzania się z nim, pełnego zaangażowania w firmę i pełnej dyspozycyjności. Jeśli go zawiedziesz, z płaczem, bo z płaczem, ale cię zwolni.

Strategia: Spędzaj z nim dużo czasu, zwłaszcza po godzinach pracy. Im bardziej się z nim zaprzyjaźnisz, tym mniejsza szansa, że cię zwolni. Jeśli masz odmienne zdanie w jakiejś sprawie, najlepiej wyraź je przy piwie i nie wprost (najlepiej w formie żartu lub opowiedzenia historii z właściwym morałem, np. o swoim znajomym, który był w podobnej sytuacji). Gdybyś pragnął awansu lub podwyżki, dobrym pomysłem jest przedstawić takiemu szefowi jakąś genialną wizję interesu lub nowy plan rozwoju firmy, w których miałbyś odegrać kluczową rolę.

Mag wizjoner

Głównym przesłaniem zarządzania Maga jest podkreślenie własnej kierowniczej roli. Lider taki zazwyczaj coś głosi (np. potrzebę zmian), przedstawia dalekosiężną i emocjonującą wizję nowego porządku. Jest specjalistą od rozbudzania nadziei i entuzjazmu. Ma swój styl i niepowtarzalną osobowość. Trudno zachować obojętność wobec jego rozporządzeń, można zostać albo jego gorącym entuzjastą, albo też jego zapiekłym wrogiem. Pracując z nim, będziesz nadzwyczaj produktywny, nieraz sam się zdziwisz własnymi osiągnięciami. Mag podchodzi bardzo indywidualnie do każdego pracownika, doskonale wie, co komu w duszy gra i jak sprawić, żeby ludzie robili to, co on chce. Potrafi sprawnie manipulować wrażeniem wywieranym na innych. W zależności od sytuacji, zmienia się jak kameleon.

Strategia: Musisz wejść w rolę owcy w stadzie, któremu przewodzi Mag. Stań się tłem dla poczynań swojego szefa i po prostu kąp się w jego blasku. Jeśli dochowasz mu wierności, będzie cię doceniał przez jakiś czas. W razie zmiany koniunktury możesz być pewien, że pogrzebie cię wraz z niemodną już ideologią, której był (wraz z tobą przecież) zagorzałym orędownikiem. Korzystaj więc, póki los i Mag ci sprzyjają. Bierz wtedy jak najwięcej (przywilejów, zaszczytów, pieniędzy, sławy), żeby przetrwać chude lata, który z pewnością nadejdą.

Atrybuty władzy

Można wyróżnić pięć czynników, które decydują o długości kariery szefa. Jak długo pracownicy w nie wierzą, szef może czuć się bezpiecznie.

Przymus – podwładni muszą czuć, że przełożony może utrudnić im pracę lub przyczynić się do zwolnienia.

Nagradzanie – pracownicy powinni wierzyć, że ich szef ma wpływ na wysokość ich zarobków.

Prawomocność – lider potrafi wzbudzić w pracownikach poczucie obowiązku, przyjmują oni również słuszność stawianych wobec siebie wymagań.

Fachowość – przekonanie pracowników o odpowiednich umiejętnościach zwierzchnika.

Akceptowanie – ludzie mają poczucie, że są ważni, doceniani i chwaleni przez własnego szefa.

Komentarze

 
DODAJ KOMENTARZ
REKLAMA
ZOBACZ RÓWNIEŻ Zamknij