Strona główna Męskie sprawy

Sto godzin samotności

Słodka Maryjo! W życiu nie piłem tak pysznego soku! Delektowałem się każdym łykiem, ściskając butelkę w dłoniach jak dziecko pluszowego misia. Wydaje się, że wtedy wystąpiły już objawy halucynacji. Byłem Stevem McQueenem z filmu "Papillon". Jest tam taka scena, w której, po latach spędzonych w samotności, zrozpaczony bohater wyciąga zęby z przegniłych dziąseł. Niesłusznie skazany i rozpaczliwie szukający sposobu ucieczki. Zaczynałem rozumieć ten stan.

Nieco później tej nocy, zdecydowany zabić wszechogarniającą ciszę i bezruch, zacząłem tańczyć i śpiewać, niczym Achilles nad ciałem powalonego Hektora. Jak twierdzi Rogers, "...kolejnym poważnym argumentem przeciwko systemowi stosowanemu w Pensylwanii był fakt, że więźniowie osadzeni w samotnych celach dosłownie odchodzili od zmysłów". Rzeczywiście. Grube mury więzienia pogłębiały wrażenie ogólnego bezruchu.

Ale mózg przypominał bombę, eksplodował feerią barw i złudzeń, bulgotał i falował jak wrząca woda. Byłem cały rozedrgany. Skóra była napięta i ścierpła, ciało jakby psu z gardła wyciągnięte. Pomyślałem, że gdybym nie miał pewności, że wyjdę (moją modlitwą była myśl: "To tylko zadanie do wykonania") pragnąłbym śmierci. Ale ja miałem wyjść - w przeciwieństwie do setek tysięcy więźniów osadzonych w samotnych celach, którzy, jak podsumował Dickens wiele lat temu, "...pozbawieni nadziei, bez szans na apelację, byli wydani na pastwę zła".

Wreszcie wolny!

Kiedy już było po wszystkim, Friedland wyjaśniła mi, że w końcu osiągnąłbym stan akceptacji: "Jest to konieczność w przypadku prawdziwych więźniów. Ale nie jest to najlepsze rozwiązanie dla ludzi po prostu samotnych". Po 96 godzinach otworzono mi drzwi. Podobno wyglądałem zupełnie inaczej niż zwykle.

"Ludzie cierpiący z powodu poczucia głębokiej izolacji powinni jak najszybciej podjąć próbę przełamania się i wyjścia do ludzi" - mówi Carol Friedland i poleca robić cokolwiek, co w przypadku danej osoby może zredukować stres i wzmóc poczucie kontroli sytuacji. Obejrzeć mecz. Zadzwonić do przyjaciela. Poszukać jakiegoś zajęcia w domu..."

Z czasem trzeba stopniowo powracać do bardziej intensywnych kontaktów społecznych. Spróbuj porozmawiać najpierw z jedną osobą, potem dwoma, powoli poszerzając krąg znajomości. W przeciwnym razie uczucie agresji, podejrzliwość i lęk będą przybierać na sile". Po zaledwie czterech dniach spędzonych w Eastern State zastosowałem się do tych rad. Stopniowo ponownie przystosowywałem się do wolności.

Powoli przygotowuję się też do rozmowy z wydawcą, który wpadł na ten przeklęty pomysł.

Z doświadczeń króla karceru

Ken Rees, były jeniec wojenny, który był pierwowzorem bohatera granego przez Steve'a McQueena w filmie "Wielka ucieczka", opowiada, jak udało mu się przetrwać pięć tygodni w karcerze. W przeciwieństwie do Steve'a McQueena, Ken Rees nie dysponował rękawicą i piłką baseballową, żeby mieć się czym zająć w izolatce. Ale to właśnie jego losy posłużyły scenarzystom filmu "Wielka ucieczka" za pierwowzór postaci kapitana Virgila Hiltsa.

83-letni dzisiaj Rees, emerytowany lotnik RAF-u, ocenia, że podczas swojego pobytu w stalagu Luft III (obóz mieścił się w Żaganiu w woj. lubuskim) spędził w karcerze 36 dni. Opisuje swoje doświadczenia z tamtego okresu we wspomnieniach pt. "Leżysz w ciemnościach i nasłuchujesz". Oto kilka uwag byłego pilota o tym, jak udało mu się przeżyć i nie zwariować.

Drzwi zamknęły się za panem. Jak wyglądała cela?

Miała mniej więcej 2 metry szerokości i około 3 długości. Było okienko, które wpuszczało do środka trochę światła, ale przez które nie dało się wyjrzeć. Były też stolik, krzesło i żelazne łóżko z materacem, kocem i poduszką.

Co pozwoliło panu zachować spokój?

W dziurce wydłubanej nożem kuchennym w nodze stołowej miałem schowane dwie czy trzy zapałki i kilka niedopałków. Strażnicy nie mogli pojąć, jak udało mi się to przemycić do środka.

Uciekł pan ze stalagu przez podkop. A nie próbował się pan wydostać z karceru?

Próbowałem. Wydłubałem nożem dziurkę w jednej z desek, którymi było zabite okno. Ale kiedy po całym dniu dłubania przebiłem się w końcu na wylot, zobaczyłem po drugiej stronie gapiące się na mnie oko. Dołożyli mi jeszcze trzy dni izolatki.

O czym pan myślał, siedząc w celi?

Głównie o żonie, bo zestrzelili mnie zaledwie cztery dni po ślubie. No i o tym, jak nie wchodzić Niemcom w drogę.

MH 07-08/2004

WYDANIE SPECJALNE

Men's Health Twoje mięśnie
01/2012

Atlas ćwiczeń MH: 110 najlepszych ćwiczeń na wszystkie grupy mięśniowe, dzięki którym zbudujesz sylwetkę doskonałą.

Treningowe abecadło: Wszystko, co chciałeś wiedzieć o treningu siłowym, ale nie miałeś kogo zapytać.

Gotowe rozwiązania: Kompletne programy treningowe, dziennik treningowy i plan diety do natychmiastowego użycia.

Szybkie patenty: Sprawdzone sposoby trenerów MH na osiąganie lepszych efektów w krótszym czasie.

Prezentacja numeru Spis treści Archiwum

NOWY NUMER

Men's Health
05/2012

Trening gladiatora: Jak Liam McIntyre w 60 dni zbudował 15 kg mięśni do tytułowej roli w serialu "Spartakus: zemsta".

Grill time! W tym sezonie stawiamy na białko w czystej postaci w towarzystwie rewelacyjnych marynat.

Przewodnik po kobietach: Dzięki MH każda wyprawa na spotkanie płci pięknej dostarczy Ci maksimum przyjemności.

Jedz węgle i... zrzuć brzuch: Chcesz schudnąć? Nie rezygnuj z węglowodanów, tylko naucz się dobierać je starannie.

Prezentacja numeru Spis treści Archiwum