2009.07.29

Czy sztuczne może być piękne?

Małe jest piękne, ale większe jest piękniejsze? (fot. 1418336 Ontario Ltd 2009/shutterstock.com)

Leszek Müller

Co byś zrobił, gdybyś dowiedział się, że Twoja dziewczyna zamierza sobie powiększyć piersi? Oto opowieść faceta, który musiał stawić czoła takiej sytuacji. Czy spodobały mu się efekty pracy chirurga plastycznego? Jak bardzo implanty zmieniły ich związek?

ZOBACZ TAKŻE

ZDJĘCIA

Osobiście nie jestem fanatykiem natury. Komary z całej okolicy wyłącznie mnie obsiadają, na psy i koty jestem uczulony, mam odruch wymiotny, gdy piję mleko prosto od krowy, a film "Mikrokosmos" oglądałem jak horror. Jednym słowem, naturalne nie zawsze oznacza lepsze i jeżeli o mnie chodzi, to z 1/3 Natury rozstałbym się bez żalu.

Zaznaczam to, Drogi Czytelniku, abyś nie myślał, że masz do czynienia z jakimś ekologicznym fundamentalistą, który nie nadąża za rozwojem cywilizacji. Nadążam. Powiem więcej - uważam, że faceci, którzy wynaleźli tworzywa sztuczne i polimery, powinni mieć pomniki w każdym mieście, a geniusz od lateksu nagrodę Nobla co roku.

Przejdźmy jednak do rzeczy.

Od myśli do decyzji

Trzy miesiące temu moja dziewczyna Agnieszka podpisała pakt z diabłem. Diabeł miał około czterdziestki, gabinet w willowej dzielnicy i był chirurgiem plastykiem. Teraz, kiedy o tym myślę, wiem, że spotkanie w gabinecie było tylko finałem - ktoś musiał jej podsunąć tę myśl i to musiał być On, choć może pod inną postacią.

Pamiętam doskonale - leżeliśmy nadzy w łóżku i gapiliśmy się w telewizor, kiedy po raz pierwszy usłyszałem: "Może powiększyłabym sobie piersi". Zwróciłem uwagę, że na końcu zdania nie było znaku zapytania. Roześmiałem się, bo kto to do mnie mówi! Agnieszka była zjawiskowa: długie nogi, kształtne pośladki, wcięcie w talii, piersi nieduże, ale hardo patrzące w górę, krótko mówiąc - marzenie.

Muszę dodać, że nie jestem facetem, który traci przytomność na widok dużego biustu. We wszystkich pieprznych opowieściach moich kolegów z pracy zawsze pojawiają się mityczne bufory, zderzaki, melony i gołym okiem widać, że ich to rajcuje. Mnie natomiast nie i nigdy tego przed Agą nie ukrywałem.

Powiedziałem, że w takim razie powiększę sobie penisa i będziemy kwita - ja się będę męczył z jej wielkimi piersiami, a ona z moim wielkim fiutem.

Moja domowa partyzantka

Kiedy temat wrócił po raz kolejny, zorientowałem się, że Agnieszka wcale nie żartuje. To był szok. Może wydać się głupie spieranie się z ukochaną kobietą o rozmiar jej biustonosza, ale według mnie chodziło o coś więcej: o rozsądek, o zdrowie, o naturę (tak, tak, to są właśnie te 2/3 Natury, które chciałbym zachować!) i w końcu, trzeba to głośno powiedzieć, o wzięcie pod uwagę mojej opinii, do cholery!

Używałem wszystkich sposobów, aby skłonić ją do zmiany zdania. Jeszcze nigdy jej piersi nie były tak dopieszczone - mruczałem z zachwytu na ich widok, nadałem każdej z nich osobne imię, nazwisko i PESEL, rozmawiałem z nimi i dotykałem przy każdej okazji. Doszło do tego, że musiała mnie prosić w łóżku, abym wreszcie przestał je całować i przeszedł do rzeczy.

Także jej inteligencja, urok, osobowość doczekały się swoich wielkich dni. Śmiałem się z jej dowcipów, zanim skończyła je opowiadać, rozmarzonym wzrokiem odprowadzałem jej sylwetkę i sadziłem strzeliste komplementy. Wszystko na nic. Jej poczucie własnej wartości (skądinąd, i tak niemałe) może i urosło, ale zdania nie zmieniła.

Sięgnąłem więc po grubszy kaliber: "Wiesz, kto sobie powiększa piersi? Pornogwiazdeczki, które nie mają światu nic innego do zaprezentowania". W odpowiedzi dostałem zdjęcia Jane Fondy, Melanie Griffith, Demi Moore i jeszcze kilkunastu innych, które znam, ale nie pamiętam nazwisk. Niewiarygodne. Wszystkie miały sztuczne biusty, żadna nie była w pornobiznesie i każda wyglądała świetnie.

1 2 3 Następna

4.3

głosów: 62

Dodaj komentarz Wyślij znajomemu Dodaj do ulubionych Drukuj