2009.12.22

Raport MH: Co z tym tłuszczem?

ZOBACZ TAKŻE

ZDJĘCIA

więcej zdjęć

Jednocześnie polskiej nauce brakuje funduszy, które pozwoliłyby przeprowadzić w naszym kraju kompleksowe badania tego problemu. W znacznie bardziej komfortowej sytuacji są badacze na Zachodzie i dlatego dyskusja na temat szkodliwości - lub nie - tłuszczy z każdym miesiącem nabiera tam większych rumieńców. I coraz większą przewagę zdobywają zwolennicy pełnej rehabilitacji tłuszczy.

Wielkie tłuste kłamstwo

Miejsce akcji: Stany Zjednoczone - kraj, który od kilku dekad boryka się z rozwijającą się błyskawicznie epidemią otyłości, cukrzycy i zawałów serca. Czas akcji: wczesne lata osiemdziesiąte. Rząd USA ogłasza zbiór zasad dotyczących żywienia, w którym zaleca oparcie diety na ziemniakach, ryżu, pieczywie, płatkach zbożowych i makaronach. Produkty bogate w tłuszcze i białka zostają przesunięte na szczyt słynnej piramidy żywieniowej, co jest równoznaczne z ostrzeżeniem: unikajcie ich, robiąc swoje posiłki!

W ten sposób odrzucona zostaje przekazywana z pokolenia na pokolenie idea, że nadmiar węglowodanów jest główną przyczyną tycia. Za nieprawdziwą uznana zostaje prosta reguła stanowiąca dotychczas podstawę wszystkich diet odchudzających: "Jedz mięso, zrezygnuj z ziemniaków".

Przez całe lata osiemdziesiąte nowa dietetyczna myśl przewodnia, sprowadzająca się do intensywnie promowanego stwierdzenia, że od tłuszczu robisz się tłusty, coraz silniej zakorzeniana była w umysłach Amerykanów. Począwszy od 1984 roku Narodowy Instytut Zdrowia USA zalecał radykalne zmniejszenie spożycia tłuszczu przez każdego, kto skończył dwa lata. Społeczeństwo było regularnie i systematycznie zachęcane do przyjęcia najgorszego sposobu na uniknięcie nadwagi i otyłości: "Zrezygnuj z mięsa, jedz ziemniaki".

I Ameryka to kupiła. We wczesnych latach 70. dieta przeciętnych Amerykanów składała się w 42% z tłuszczu i 47% z węglowodanów. W latach 90. proporcje te się zmieniły - ilość tłuszczu w ich posiłkach wynosiła 38%, a węglowodanów 51%. Ta zmiana przyniosła bardzo wyraźne efekty w dziedzinie zapobiegania i leczenia otyłości. Niestety, były to efekty dalekie od oczekiwanych.

Rzućmy okiem na statystyki. W 1980 roku z powodu otyłości cierpiało około 15% Amerykanów. Pod koniec tej dekady odsetek ludzi z tym problemem wzrósł o zaledwie 1%, ale już w 1999 roku powiększył się do 27%! Co gorsza, coraz młodsi mieszkańcy USA zaczęli mieć poważne problemy z utrzymaniem prawidłowej wagi ciała. W samych tylko latach 90. liczba otyłych Amerykanów w grupie wiekowej 18-29 lat wzrosła o 90%!

Dogmat o zdrowotnej przewadze produktów o wysokiej zawartości węglowodanów nad produktami bogatymi w tłuszcze szybko został przyjęty również w Europie. Rządy poszczególnych krajów zastosowały nowe zasady dietetyczne z entuzjazmem, między innymi dlatego, że pozwalały zastąpić drogie mięso tanimi produktami zbożowymi i koszty wyżywienia społeczeństw znacząco się obniżyły. Milczeniem pomijano alarmujące doniesienia, że coraz większa liczba mieszkańców Ameryki i Europy Zachodniej musi kupować ubrania w rozmiarach XXL.

Naukowcy uparcie kontynuowali kampanię propagandową głoszącą, że główną przyczyną nadwagi jest jedzenie tłuszczu. Na przykład w artykule opublikowanym w 1998 roku w prestiżowym piśmie "American Journal of Clinical Nutrition" dwaj wybitni badacze problemu otyłości dowodzili, że jeśli jedną dziesiątą kalorii pochodzących z tłuszczu zastąpimy kaloriami z innych składników odżywczych, schudniemy każdego dnia o 16 gramów. To oznaczałoby utratę więcej niż 25 kilogramów w ciągu czterech lat.

Kiedy jednak epidemiolog Walter Willett z Harvardu zainteresował się tym tematem i zaczął szukać jednoznacznych dowodów na poparcie tych tez, nie znalazł... żadnego. Co więcej, niektóre z długoterminowych badań przynosiły wyniki wręcz przeciwne: waga badanych osób podczas diety niskotłuszczowej wzrastała zamiast maleć!

Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 Następna

4.7

głosów: 48

Dodaj komentarz Wyślij znajomemu Dodaj do ulubionych Drukuj