Czy można jeść tylko mięso i przeżyć?

Mięsożerca pełną gębą! (fot. Eddie Guy)

Matt Marion

Jestem redaktorem MH. Nie jadłem owoców i warzyw od 25 lat. Na pierwszy rzut oka jestem zdrów jak ryba. Ale czy pozory nie mylą? Postanowiłem sprawdzić, jak moja mięsożerność wpływa na moje zdrowie. Oto rezultaty tego naukowego śledztwa.

ZOBACZ TAKŻE

ZDJĘCIA

Na długo zanim Robert Atkins stworzył swoją dietę opartą na zasadzie "unikaj węglowodanów, jedz do woli białka i tłuszcze", Vilhjalmur Stefansson spotkał Eskimosów. W 1928 r. słynny badacz Arktyki przeistoczył się w pioniera diety wysokoproteinowej, kiedy postanowił udowodnić, że człowiek może przeżyć, jedząc wyłącznie pokarmy pochodzenia zwierzęcego.

Z jego punktu widzenia nie był to eksperyment ryzykowny i pełen wyrzeczeń. Już wcześniej w bezlitosnych polarnych warunkach żywił się tylko tym, co składa się na dietę Eskimosów: mięsem karibu, rybami i wielorybim tłuszczem. Ale Stefansson chciał przekonać niedowiarków. Przez rok przebywał w nowojorskim Bellevue Hospital pod czujnym okiem lekarzy, przez cały czas jedząc jedynie mięso.

Po zakończeniu eksperymentu okazało się, że jest o 2,5 kilograma lżejszy, ale stan jego zdrowia nie budził żadnych zastrzeżeń. Aby być całkowicie w zgodzie z prawdą dodajmy, że jeden z obserwatorów zauważył na początku pewien problem: "[Stefansson] dostrzegł związek między uporczywymi zatwardzeniami a ochotą na niektóre smakołyki, szczególnie cielęce móżdżki".

Moja apetyt na cielęcinę wiąże się raczej z chęcią zjedzenia spaghetti niż móżdżku, ale dostrzegam w Stefanssonie bratnią duszę. Moja dieta również przypomina dietę Eskimosów. Co prawda w moim menu nie ma kotletów z karibu, ale nie ma także żadnych owoców i warzyw. Zostało kiedyś policzone, że produkty rolne stanowią zaledwie 4 procent tradycyjnej eskimoskiej diety - w przybliżeniu ja zjadam ich tyle samo, jeśli wliczyć w to keczup.

Od blisko trzech dekad moje szczęki nie przeżuwały niczego, co wyrosło z ziemi albo spadło z drzewa. Podczas gdy wszystkie dzieciaki wyrosły w końcu ze swojego wstrętu do groszku i szpinaku, ja jeszcze bardziej utwierdzałem się w niechęci do zieleniny. I kiedy byłem już na tyle dorosły, by móc samemu decydować o tym, co będę jadł, zdecydowałem nie jeść warzyw.

Wiem, że muszą być jakieś minusy mojej diety. Na przykład to, że jej skład kłóci się z tym, co jako redaktor działu Paliwo w Men's Health od wielu lat doradzam jeść naszym czytelnikom. Jest tylko jeden "problem": czuję się świetnie. Niemożliwe? A jednak. W mojej dokumentacji medycznej znajdziecie zapis o dwóch kamieniach nerkowych, ale poza tym nie wyróżnia się ona niczym szczególnym.

Zdaję sobie sprawę, że brak jakichkolwiek objawów złego stanu mojego zdrowia można wytłumaczyć na kilka wiarygodnych sposobów, ale zakładam się o moje życie, że prawdziwe jest tylko jedno wyjaśnienie: owoce i warzywa nie są człowiekowi niezbędne do życia.

1 2 3 4 5 Następna

4.5

głosów: 36

Dodaj komentarz Wyślij znajomemu Dodaj do ulubionych Drukuj