8 dróg do szczupłej sylwetki

fot. Tanya len 2010/shutterstock.com

Adam Furyk

Odchudzanie powinno być jak gra, której reguły są proste i czytelne, a Ty sam decydujesz, jaką drogą podążać do celu. I codziennie jesz, ile chcesz. Nasi eksperci opracowali dietę, która spełnia te warunki - poznaj ją, by wygrać z nadwagą i wiecznym głodem.

ZOBACZ TAKŻE

ZDJĘCIA

Punktem wyjścia dla każdego, kto decyduje się zrzucić zbędne kilogramy, powinno być zrozumienie, dlaczego jest ciągle tak cholernie głodny. Co powoduje, że nieustannie ma ochotę coś zjeść, choćby dopiero co wstał od stołu po porządnym posiłku?

Głód to nic innego, jak efekt obniżenia się poziomu cukru we krwi. Jeśli uda Ci się przez cały dzień utrzymać poziom cukru na tym samym poziomie, Twoje nawyki żywieniowe też będą w normie. Ale jeśli godzinami głodzisz się, Twój głód rośnie. I reagujesz na niego z dużą przesadą.

"Poziom cukru (glukozy) we krwi może spaść poniżej dopuszczalnego minimum już po 4 godzinach od ostatniego posiłku" - wyjaśnia dr Valerie Berkowitz, dyrektor Center for Balanced Health w Nowym Jorku. A to jest dla Twojego mózgu wyraźna informacja, że należy natychmiast sięgnąć do lodówki, aby dzięki jedzeniu przywrócić sytuację do normy.

Problem w tym, że wiele produktów żywnościowych zawiera węglowodany, które, lądując w Twoim żołądku, powodują gwałtowny wzrost ilości cukru we krwi. To z kolei pobudza trzustkę do wydzielania insuliny - hormonu, którego zadaniem jest stabilizowanie poziomu glukozy. Tylko że insulina osiąga ten cel dwoma sposobami: transportując nadmiar cukru do komórek mięśniowych, albo do komórek tłuszczowych. O ile pierwszy z nich jest korzystny dla organizmu, bo w mięśniach cukier zamieniany jest w cenne źródło energii - glikogen, o tyle drugi skutkuje niepożądanym powiększeniem się opony na brzuchu.

Jakby tego było mało, z insuliną jest jeszcze jeden kłopot: u połowy ludzi trzustka produkuje jej w takich sytuacjach więcej niż potrzeba, sprawiając, że jak szybko poziom cukru wzrósł ponad dopuszczalną normę, tak błyskawicznie spada na łeb na szyję. A to dla mózgu kolejny sygnał, że pora znów coś zjeść. Cykl się powtarza, a Ty tyjesz.

Jak wyrwać się z tego błędnego koła? Do niedawna sądzono, że najlepszą metodą jest unikanie produktów zawierających dużo węglowodanów prostych, czyli np. rafinowanego cukru, słodyczy, słodzonych soków, ciast i białego pieczywa. Zamiast nich zalecano jedzenie produktów bogatych w węglowodany złożone: ciemnego pieczywa, pełnoziarnistych makaronów, brązowego ryżu, większości owoców, mleka itp.

Na początku lat 80. dr David Jenkins, specjalista w zakresie żywienia z Toronto, odkrył jednak, że zarówno węglowodany proste, jak i węglowodany złożone mogą powodować szybkie i wysokie skoki poziomu cukru. Zaproponowano więc inny podział węglowodanów w oparciu o tzw. indeks glikemiczny (IG) - wszystkie produkty o indeksie powyżej 100 uznaje się za niekorzystne, a poniżej tej wartości - za wskazane.

1 2 3 Następna

4.7

głosów: 110

Dodaj komentarz Wyślij znajomemu Dodaj do ulubionych Drukuj